De eerste schooldag....
Op de eerste schooldag stond ik bij de ingang van het plein om de leerlingen te ontvangen na een vakantie van zes weken.
Je kan zien dat de kinderen er zin in hebben, maar toch zijn sommigen een beetje gespannen. Hoe zou het zijn bij de nieuwe juf of meester, wat gaan we doen, bij wie kom ik in het groepje…?
Er komen ook jongens en meisjes voor het eerst bij ons op school, veelal gebracht door hun vader en moeder.
Eindelijk is het zover, voor de vakantie zijn ze al een dag in de groep geweest, maar nu gaat het echt gebeuren.
Als ik die gezichten nu zie, vol spanning en soms een beetje angstig, dan denk ik terug aan de afscheidsavond van de leerlingen,die naar het vso zijn gegaan.
Als stralende pubers presenteerden ze zich voor een volle zaal met ouders en andere familie leden.
Wat zijn ze gegroeid in die jaren, niet alleen in lengte , maar ook als individu.
Ze zijn al een eindje op weg naar een zo groot mogelijke zelfredzaamheid en hun zelfvertrouwen is gegroeid; al is er nog een lange weg te gaan.
Ze mogen zijn wie ze zijn en ze kunnen trots op zichzelf zijn en ik ben ontzettend trots op hen.
Samen met collega's genoot ik die avond van hun optredens en regelmatig schoten de tranen me in de ogen.
Met dat beeld voor ogen, kijk ik vol vertrouwen naar de toekomst van de kinderen die aan dit nieuwe schooljaar beginnen op het so.
Ik ben er zeker van dat ook zij zullen uitgroeien tot gelukkige individuen met zelfvertrouwen die hun plaats in de maatschappij zullen vinden.
Dat is waar wij naar streven als school.
Ik wens iedereen een prettig schooljaar toe.
Dit volgende gedichtje wil ik graag meegeven aan leerlingen , ouders en leerkrachten.
Stapje voor stapje...
Schuifel ik langzaam de toekomst tegemoet
Blijf ik alsmaar denken...
"Zet door het komt wel goed".
Soms is het een stap naar voren
En dan weer twee grote passen terug
Maar ik geef het alle tijd
Het wil nu eenmaal niet zo vlug.
Wanneer ik mijn dag heb
En alles zit me een beetje mee
Zet ik een stap naar achter
maar naar voren doe ik er twee.
Soms wil het helemaal niet
En val ik weer naar waar ik was
Maar dan sta ik op...
En zet gauw weer een grote pas.
Stapje voor stapje...
Schuifel ik langzaam de toekomst tegemoet
Gewoon omdat ik weet...
Zo komt het goed
Lidy Borgers
Teamleider SO
Hamalandschool